ประวัติดอกบัวตอง       
             เมื่อเอ่ยถึงจังหวัดแม่ฮ่องสอน สิ่งแรกที่ผุดขึ้นในมโนภาพของหลายๆคนก็คงจะเป็นความงดงาม ดอกบัวตองสีเหลืองอร่าม ที่พร้อมใจกันผลิบานต้อนรับฤดูหนาว ห่มคลุมดอยแม่อูคอที่อำเภอขุนยวม และดอยแม่เหาะที่อำเภอแม่สะเรียงทุกวันนี้ดูเหมือนดอกบัวตองได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน ไปแล้ว             
                แต่หลายคนคงประหลาดใจเมื่อได้ทราบว่าแท้จริงแล้วดอกบัวตองหาใช่พืชท้องถิ่นของแม่ฮ่องสอนไม่ หากมีแหล่งกำเนิดอยู่ในแถบทวีปอเมริกากลางและหมู่เกาะอินเดียตะวันตกโน่น ชื่อที่เป็นทางการของบัวตองก็คือ Mexican Sunflower บัวตองจัดเป็นวัชพืชวงศ์เดียวกับทานตะวัน ดาวเรือง และต้นสาบเสือด้วยรูปลักษณ์ ที่คล้ายคลึงกับดอกทานตะวันบางครั้งมันจึงถูกเรียกว่า ทานตะวันป่าหรือทานตะวันดอยแต่หากพิจารณาดูอย่าง ใกล้ชิดจะพบว่ากระเปาะตรงกลางของดอกทานตะวันนั้นมีขนาดใหญ่ ส่วนกลีบดอกที่ล้อมรอบนั้นมีขนาดสั้น ดอกบัวตองมีกระเปาะตรงกลางขนาดเล็ก แต่มีกลีบดอกที่ยาวกว่ากล่าวกันว่าผู้ที่นำเมล็ดพันธุ์บัวตองข้ามน้ำข้ามทะเล มาแพร่พันธุ์คือ มิชชันนารีที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในดินแดนแถบนี้ แม้จะไม่มีหลักฐานว่ามิชชันนารีผู้นั้นเป็นใคร แต่พอจะอนุมานได้ว่า ดอกบัวตองคงจะเข้ามาแพร่กระจายในดินแดนแถบนี้เมื่อไม่เกิน 70 ปี มานี้เอง เพราะก่อนหน้านี้พื้นที่ ี่ในบริเวณจังหวัดแม่ฮ่องสอน ปกคลุมไปด้วยป่าไม้หนาทึบจวบจนกระทั่งบริษัทบอมเบย์ เบอร์ม่า ที่ได้รับสัมปทานป่าในบริเวณ นี้ตัดไม้สักออกขายนั่นแหละ ป่าที่เคยหนาทึบ จึงกลับกลายเป็นที่โล่ง เปิดทางให้บัวตอง ซึ่งขยายพันธุ์ได้รวดเร็วในภูมิประเทศที่เป็นทุ่งโล่งเข้าเบ่งบานครอบครองพื้นที่จนกลายเป็น เจ้าถิ่นไปในที่สุดดังในปัจจุบัน